تبلیغات
مجله دینی_فرهنگی افغانستان - چرا کرزی قانون انتخابات را توشیح نمی کند؟!
مجله دینی_فرهنگی افغانستان
"واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا"

این روزها بحث بر سر توشیح و عدم توشیح قانون انتخابات از سوی رییس جمهور، داغ است. پس از آن که رییس جمهور در نشست مشترک با دبیر کل ناتو، حضور دو خارجی را در کمیسیون سمع شکایات انتخابات، مخالف حاکمیت ملی دانست؛ مقامات در ارگ اعلام کردند که رییس جمهور، طرح قانون تشکیل، وظایف و صلاحیت‏های کمیسیون مستقل انتخابات را توشیح نمی‏کند.

حامد کرزی،‌ رییس جمهور کشور، دخالت خارجی‏ها را در انتخابات، مخالف حاکمیت ملی دانسته و طرح قانون انتخابات را نیز به دلیل ماده‏ای که در آن به مسأله‏ی عضویت دو خارجی در کمیسیون سمع شکایات انتخاباتی اشاره شده، رد می‏کند.

رییس جمهور در حالی از امضای این طرح سر باز می‏زند که این طرح، با برخی آرای مخالف در اوایل ماه میزان سال جاری، از سد مجلس نمایندگان گذشت؛ اما گفته می‏شود که در حال حاضر، مجلس بزرگان بر سر رد یا تصویب این طرح، در حال مشورت با اعضای خویش می‏باشد؛ به درستی معلوم نیست که ...
سرنوشت این طرح چه خواهد شد، اما به نظر می‏رسد تصویب و یا رد مجلس سنا، خللی در تصمیم آقای کرزی وارد نخواهد کرد.
سیامک هروی، یکی از سخنگویان ریاست جمهوری تاکید می‏کند که تنها حضور دو خارجی، علت اصلی امتناع رییس جمهور از توشیح این طرح است.

گفتنی است که بر اساس طرح قانون تشکیل، وظایف و صلاحیت‏های کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان، کمیسیون شکایات انتخاباتی دارای ۵ عضو داخلی و ۲ عضو خارجی می‏باشد.
پنج عضو داخلی کمیسیون شکایات انتخاباتی توسط رییس جمهور معرفی می شوند و دو عضو خارجی نیز، می بایست پیش از تقرر مورد تایید رییس جمهور واقع شود.
آقای کرزی برای توضیح مخالفت خود با حضور دو عضو خارجی در کمیسیون شکایات انتخاباتی، بر این نکته تاکید می‏کند که افغانستان پس از تصویب قانون اساسی قدم در راه استقلالیت کامل گذاشته و حضور خارجی‏ها در کمیسیون شکایات انتخاباتی در مغایرت با حاکمیت ملی افغانستان است.
اما مخالفان آقای رییس جمهور در اپوزسیون و نیز برخی از کارشناسان، نظر متفاوتی دارند. آنان می گویند رییس جمهور کشور در استدلال خود مبنی بر توشیح نکردنش قانون انتخابات را از مغلطه ظریفی بهره برده است. آنان معتقدند که رییس جمهور وهواداران ایشان در ارگ ریاست جمهوری، از آنجا که قصد نفوذ و تقلب در انتخابات آتی ریاست جمهوری کشور را دارند و حضور کارمندان خارجی در کمسیون سمع شکایات انتخاباتی را به نوعی مزاحم دخالت حکومت در روند انتخابات می بینند، به مخالفت خویش با آنان پافشاری می کنند.
اما برای آنکه مخالفت شان چهره مشروع را به خود بگیرد، آن را در لفافه حاکمیت ملی و استقلالیت نظام افغانستان می پیچند! از دید جبهه مخالف رییس جمهور، حضور معدودی از خارجی ها در روند نظارت بر انتخابات ریاست جمهوری در کشور، نه تنها مخالف با قانون اساسی نبوده و دخالت به حساب نمی آید که از بعد نظارتی آن بسیار لازم و ضروری نیز است.
آنان بر این باوراند که در صورت عدم حضور خارجی ها در روند انتخابات، راه برای اعمال نفوذ و تقلب حکومت به آسانی باز شده و آنان بدون هیچ گونه مزاحمت خارجی و داخلی، روند انتخابات را آنچنان که می خواهند به سود خویش و همفکران خویش مصادره می کنند.
از دید این مخالفان، شاید آقای کرزی، اصراری برای احراز غیر قانونی پست ریاست جمهوری نداشته باشد- چنانچه خودش نیز اخیرا گفته است- اما به یقین برای رساندن همفکران خویش به پست ریاست جمهوری، از هیچ دخالت، نفوذ و تقلبی فروگذار نخواهد کرد.
از دید این تعداد از آگاهان و مخالفان حکومت آقای کرزی، در ارگ ریاست جمهوری، کسانی به دور رییس جمهور حلقه زده اند که به هیچ عنوان حاضر نیستند تا از مدار حکومت و قدرت بر افغانستان و مردم آن کنار روند! و همین حلقه ها و مهره ها هستند که بر اساس حس ناسیونالیستی، رییس جمهور را در مواجهه با مخالفان دولت و اعمال تخریبی و جنایی آنان، وادار به مماشات و نرمشِ پرسش برانگیز می کنند.
از دید اپوزیسیون و برخی از کارشناسان، مخالفت با حضور خارجی ها در روند انتخابات، در صورتی معقول و پذیرفته است که اولاً در واقع و حقیقت از سر استقلال خواهی و حفظ هویت ملی دولت و ملت افغانستان باشد و ثانیاً راهکار جایگزین بهتر داخلی، جهت جلوگیری از نفوذ و تقلب طرفهای درگیر در انتخابات ریاست جمهوری در کشور وجود داشته باشد.
اما زمانی که می بینیم نه راهکار داخلی موثری وجود دارد و ناظران بین المللی را هم خود جواب بدهیم، و حکومت هم که لااقل در چند انتخابات گذشته ثابت کرده است که نمی تواند امین خوبی باشد، پس دیگر با کدام اعتماد و دلگرمی ای، مردم و نمایندگان آن به پای صندوقهای رای، برای انتخاب رییس جمهور و در یک انتخابات سالم و شفاف، شرکت جویند؟!
به هر تقدیر، در این نوشتار فقط خواستیم نظرات دولتمردان و مخالفان آنان را در یک مقایسه معقول و منطقی، بازتاب دهیم و قصد هیچگونه قضاوتی را برای خویش محفوظ نمی داریم؛ چرا که مطمئنیم مردم فهیم کشور در آن حدی از رشد و شعور سیاسی رسیده اند که با غربال و سبک و سنگین کردن نظریه ها و آرا، به معقول و منطقی ترین آنان، نمره موفقیت و قبولی بدهند.
اما با تمام اینها، تنها توقعی که از دولت و مخالفان فکری آن داریم این است که در هر حرکت و تصمیمی، منافع ملی و جمعی تمامی قومیت های ساکن در کشور مد توجه و لحاظ قرار گیرد؛ چرا که همه مردم افغانستان به آنان رای داده و سرنوشت خویش و میهن شان را به آنان واگذار کرده اند و نه یک نژاد و قومیتی خاص.





نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 آبان 1391 توسط عبدالله