تبلیغات
مجله دینی_فرهنگی افغانستان - کودکان افغان؛ قربانیان فقر و بی توجهی دولت
مجله دینی_فرهنگی افغانستان
"واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا"


کودکان کشور با مشکلات فراوان دست و پنجه نرم می کنند و سلامت روانی و جسمی کودکان افغان همواره در معرض تهدید قرار دارد. فقر، کار اجباری، محرومیت از تحصیل، سوء استفاده های گوناگون از کودکان، قاچاق و فروش اعضای بدن کودکان، کودک آزاری و … از جمله مشکلاتی است که کودکان افغان از آن به شدت رنج می برند. آمار ها نشان می دهد هم اکنون ۶ میلیون کودک در افغانستان با خطرهای گوناگونی مانند سوء استفاده های جنسی، کارهای شاقه، استفاده در حمله های انتحاری و جاسوسی روبرو هستند. ماهانه در کشور بیش از ۴۰ نفر که ۵۰ درصد آنان را کودکان تشکیل می دهند از اثر انفجار ماین ها و مهمات خنثی نشده جان می دهند.

مسئولین موسسات ماین پاکی در کشور با ابراز نگرانی از وضعیت کودکانی که از اثر انفجار مواد خنثی نشده، قسمتی از اعضای بدن خود را از دست داده اند می گویند در افغانستان...
ماهانه بیش از ۴۰ تن قربانی ماین ها و مواد خنثی نشده باقیمانده از جنگ ها می شوند که ۵۰ درصد این رقم را کودکان تشکیل می دهند. به گفته آنان از شروع سال ۲۰۰۱ میلادی تا کنون بیش از ۱۷۰۰ تن از غیرنظامیان که اکثریت آنان را کودکان تشکیل می دهند در کشور جان خود را از دست داده اند. مقامات وزارت کار و امور اجتماعی، شهدا و معلولین هشدار می دهند که بیش از ۶ میلیون کودک در کشور در معرض خطر جرایم جنایی قرار دارند. آنان می گویند تا زمانی که قانون در کشور تطبیق نشود و فقرزدایی صورت نگیرد،

در میزان جرایم و جنایات کاهش ایجاد نخواهد شد. در این تردیدی نیست که عدم تطبیق قانون و فقر گسترده در کشور از عوامل بنیادی افزایش جرم و جنایت در کشور علیه کودکان است. نگرانی مسئولین از خطر افزایش ارتکاب جرم توسط کودکان که عامل آن بیکاری دانسته شده است، در حالی صورت می گیرد که ده ها هزار تن از جوانان کشور نیز از هم اکنون بیکارند و زمینه هایی برای اشتغال آنان سنجیده نشده است.

قاچاق و انتقال کودکان افغان به سایر کشورها از مسائلی است که دولت نباید نسبت به آن بی تفاوت باشد. بر اساس اعلام سازمان ملل متحد بیش از پنج هزار و نهصد کودک افغان سال گذشته به طور غیر قانونی به اروپا منتقل شده اند.

کمیشنر عالی آوارگان سازمان ملل متحد در گزارشی اعلام کرد کودکان بیشتری به علت وخیم شدن اوضاع و شرایط زندگی در افغانستان از این کشور می گریزند. در این گزارش آمده است: ” والدین و خانواده های این کودکان افغان اجازه می دهند کودکانشان به سفرهایی خطرناک بروند و آنان را تشویق می کنند”.

این نهاد سازمان ملل متحد همچنین پی برده است که تقریبا نیمی از درخواست های مربوط به پناهندگی زیر سن قانونی در اروپا، سال گذشته توسط نوجوانان افغان صورت گرفته است.

درهمین حال کمیسیون مستقل حقوق بشرافغانستان وضعیت کودکان را در کشور ناامید کننده خوانده و ابراز نگرانی می کند. مقامات در این کمیسیون می گویند که ادامه ناامنی در بسیاری از مناطق کشور، تلفات سنگینی را به کودکان وارد کرده است. نهادهای مدافع حقوق اطفال می گویند که در کنار ناامنی ها، حملات انتحاری و انفجاری که کودکان را آسیب می رساند، قاچاق، تجاوز جنسی، ازدواجهای اجباری و کارهای شاقه، از چالشهای اصلی دیگر بر سر راه کودکان افغان است.

تهدید حیات اطفال در منازعات مسلحانه، انجام کارهای شاقه به دلیل فقر اقتصادی خانواده ها، محرومیت از تعلیم و تربیت، عدم دسترسی به خدمات صحی و سرانجام بی توجهی دولت نسبت به کودکان از چالش های عمده دیگر فراروی اطفال عنوان می گردد. مقامات در کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان بر این نظرند که مصئونیت کودکان از آسیب های جنگ و منازعات در روستاها نگرانی هایی را به بار آورده است. محمد حسین نصرت، هماهنگ کننده برنامه های حمایت و انکشاف حقوق اطفال در کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان گفت ۱۷ درصد تلفات ملکی تنها کودکان می باشند.

متاسفانه باید گفت قربانیان دم دستی حملات انتحاری، انفجار بمبهای کنار جاده ای و منازعات مسلحانه کودکان اند. این درحالی است که به دلیل فقر اقتصادی، اطفال شماری از خانواده های بی بضاعت به دست فروشی در بازار و به کارهای شاقه اشتغال دارند.

انجام کارهای شاقه باعث می شوند که به روح و روان کودکان صدمه وارد شده و آنها از تعلیم و تربیت باز بمانند. به گفته محمد حسین نصرت، هماهنگ کننده برنامه های حمایت و انکشاف حقوق اطفال در کمیسیون مستقل حقوق بشر، در حال حاضر، نزدیک به ۵ میلیون کودک از نعمت تعلیم و تربیت محروم هستند که انجام کارهای شاقه یکی از دلایل محرومیت آنان از رفتن به مکتب می باشد.

به گفته او از ۵ میلیون کودکی که به تعلیم وتربیت دسترسی ندارند درصد بیشتر آنرا دختران به خود اختصاص داده اند. این مقام کمیسیون مستقل حقوق بشر خاطرنشان ساخت که مشکلات امنیتی، عدم توجه دولت به کودکان، نبود حاکمیت قانون و مشکلات اقتصادی موجب شده است تا این روند هنوز هم ادامه داشته باشد.

بعد از سه دهه جنگ در افغانستان، چیزی که در شهرها بسیار به چشم می خورد، هزاران کودکی است که به دنبال نانی برای خانواده شان از صبح تا شب سخت ترین کارها را انجام می دهند و برخی دیگر به در خانه ها می روند، تکدی گری می کنند، در زباله ها به دنبال چیز با ارزشی می گردند و یا شیشه موترها را تمیز می کنند. عده دیگری از این کودکان نیز به دست عده ای سودجو می افتند که از آنان سوءاستفاده می کنند.

گزارش های تلخ و تراژیک کودکان انتحاری در افغانستان فاجعه یی بی بدیل است. این کودکان از سوی مخالفین دولت برای کشتار مردم آموزش می بینند. وقتی از آنان سوال می شود که چرا دست به چنین اعمالی زده اید می گویند به ما گفته شده بود زمانی که شما حملات انتحاری را انجام می‌دهید کافران کشته و شما زنده می‌مانید و ما به شما پول می‌دهیم!

اما برای نجات کودکان افغان چه باید کرد؟ به باور نگارنده برای بهبود وضعیت کودکان کشور دولت باید طرح پیشنهادی حمایت از کودکان یا طرح مشخصی برای بهبود وضعیت کودکان به مجلس بفرستد و اصل حمایت و دفاع از کودکان کشور باید به صورت قانون مصوب و لازم الاجرا برای همه دستگاه های کشور در آید.

به هر حال یا دولت یا پارلمان در این زمینه باید بصورت جدی وارد عمل شود تا زمانیکه قانون مشخص و نهاد مشخصی مبتنی بر قانون وظایف معینی را برای نجات کودکان از وضعیت اسفبار کنونی به عهده نگرفته و به دولت و ملت جوابگو نباشد تغییری در وضعیت کودکان کشور بوجود نخواهد آمد.

کودکان سرمایه های عظیم این ملت وسرزمین است اگر امروز فکر اساسی برای تربیت کودکان کشور و صاحبان این سرزمین در فرداهای این کشور نشود خیانت بزرگی به کشور و ساکنان آن شده است. انتظار می رود دولت برنامه های و پلانهای مشخصی را برای کمک به کودکان کشور و بهبود وضعیت آنان روی دست بگیرد.

 

 

روزنامه افغانستان




نوشته شده در تاریخ جمعه 30 تیر 1391 توسط عبدالله