تبلیغات
مجله دینی_فرهنگی افغانستان - قیام مسلحانه مردم علیه طالبان= ناکامی امریکا
مجله دینی_فرهنگی افغانستان
"واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا"


بدنبال ناکامی های مکرر دولت نسبت به برقراری امنیتِ کشور، اخیراً دولت در پی تسلیح و تشویق برخی از سران قبایل وگروههای قومی است. تا از این طریق بتواند امنیت را به مناطق بحران زده بازگرداند. این راهکار زمانی ازسوی دولت آقای کرزی اتخاذ شده و مورد حمایت قرار گرفته است، که خشونت ها در بسیاری از مناطق بویژه در مناطق هم مرز با پاکستان (کنر-نورستان) رو به افزایش است و بیش از یک سال است که برخی از مناطق در ولایت کنر از سوی دولت پاکستان موشک باران می گردد. طالبان و تروریست های مسلح نیز از فرصت پیش آمده استفاده کرده و  وارد خاک افغانستان می شوند، موجبات نا امنی را بیش از پیش افزایش می دهند. اما در این میان دولت افغانستان و هم پیمانان خارجی اش از جمله امریکا نسبت به این موضوع سکوت اختیار نموده است.

سئوال این است که چگونه ممکن است که امریکا برای محو خشونت و تروریست، خاک پاکستان را  توسط هواپیماهای بدون سرنشین مورد هدف قرار دهد، ولی نسبت به نقض حاکمیت ملی دولت افغانستان،  ازسوی پاکستان و ورود شورشیان (پاکستانی) به افغانستان سکوت اختیار کند؟ این امر نشان دهنده...
رفتار دوگانة آمریکا در مبارزه با ترورسیم است. احتمال دیگر نیز این است که نادیده انگاشتن حملات دولت پاکستان به ولایات مرزی کشور وجه المعامله حملات هواپیماهای بدون خلبان امریکایی ها به خاک پاکستان باشد، تا از این طریق اندکی از رنجش اسلام آباد کاسته شود.
به هر صورت  ناامنی ها تنها محدود به این مناطق نمی گردد، بلکه بسیاری از ولایات کشور کماکان در ناامنی وخشونت به سر می برند و اخیراً روند خشونت ها رو به گسترش است، حملة طالبان به تفریحگاه قرغه و کشته شدن دست کم ۱۸غیر نظامی در این تفریحگاه و موج گسترده ای از مسمومیت ها که دختران معصوم مکاتب را هدف قرار داده است، حکایت از گسترش یافتن خشونت ها در افغانستان دارد. در چنین شرایطی دولت آقای کرزی، تصمیم به حمایت از قیام مسلحانه مردمی در غزنی گرفته است. حال سؤال این است که آیا تسلیح برخی افراد و گروههای قومی به نفع مردم افغانستان است یا خیر؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که: در کوتاه مدت ممکن است در برخی از مناطق فضای سنگین ناامنی را آرام تر نماید و از مشکلات دولت بکاهد ولی در بلند مدت و در صورت کنار نیامدن دولت با این گروههای مسلح، ممکن است همین افراد مسلح خود به چالش جدیدی برای امنیت افغانستان تبدیل شوند. بنابراین ما شاهد ناامنی های بیشتر خواهیم بود. شاید هم مسلح ساختن این افراد یک سناریوی جدیدی از سوی نیروهای خارجی باشد. چون این افراد سلاح های مدرن و جدید در اختیارشان قرار داده شده است. همین امر شک و تردیدهای مردم را نیز برانگیخته است. بنابراین دولت به جای حمایت از این فرایند باید به نیروهای خارجی گوشزد نماید که این مسأله به صلاح کشور ما نبوده و باید از مسلح ساختن این افراد جلوگیری شود. دولت باید بجای کمک و یا مسلح ساختن این گروهها، به فکر تقویت ارتش و پلیس ملی باشد. مسلح سازی راهبرد اساسی نیست که دولت بتواند از طریق آن امنیت و آرامش را به افغانستان بازگرداند.



نوشته شده در تاریخ سه شنبه 20 تیر 1391 توسط عبدالله