تبلیغات
مجله دینی_فرهنگی افغانستان - طرح صلح: سرپوشی بر شکست غرب!
مجله دینی_فرهنگی افغانستان
"واعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا"


از زمان آغاز طرح مسأله صلح با طالبان این موضوع با اما و اگرهای فراوان مواجه بود. ازجمله اینکه؛ آیا مذاکره باطالبان نتیجه ای دربرخواهد داشت و این گروه اصلا قابل اعتماد است؟ و یا اینکه با چه فرد و یا افرادی و با کدام جریانی، ازطالبان مذاکره انجام شود؟ چون طالبان یک گروهی دارای ساختار و مکانیسم معین با رهبری واحد نیست. طالبان متشکل ازگروههای تندروی مانند شبکه حقانی، شورای کویته، حزب اسلامی حکمتیار، شبکه القاعده وملاعمر و… است و هرکدام از آنها خود را به نام طالبان معرفی می کنند.  مهم تر از همه دولتهای پاکستان، عربستان، قطر و دیگر کشورهای عربی حامی گروههای تندرو خواستار تأمین صلح و ثبات دایمی در افغانستان نیستند. این امر می تواند دلایل مختلفی داشته با شد ولی یکی ازمهم ترین این دلایل این است که در صورت بازگشت صلح دائمی در افغانستان، دیگرنیازی( به عربهای معروف به عربهای افغان) نیست.
 ناچار این عربها که چندین سال علیه شوروی سابق وامریکا، در افغانستان جهاد کرده اند حال باید به کشورهای شان باز گردند و اگر چنین شود، آنان بامشاهده فساد و استبداد حاکم برجامعه شان یقینا علیه حکام ظالم و مستبد شان قیام خواهند بویژه این که...
در این ایام موج بیداری اسلامی تمام جها ن عرب را فراگرفته است. بخصوص اینکه پیروزی محمد مرسی نامزد اخوان المسلمین درانتخابات مصر هیجان دست یابی به آزادی از دست حکام ظالم عرب را دوچندان نموده است. کشورهای یاد شده به شدت از موضوع در هراس هستند و به همین جهت است که این کشورها از گروههای تروریستی در افغانستان و دیگر کشورها از جمله سوریه حمایت و کمک مالی می کنند تا حکومتهای خودشان در امان باشند. متأسفانه دولت افغانستان نمی داند که با این پدیده چگونه برخورد نماید و در این زمینه دیپلماسی فعال ندارد. ازسوی دیگردولت( یا) نمی داند (یا نمی خواهد بداند) که  باکدام جریانی ازطالبان روبرو است و اینکه باکدام یک از این جریان ها مذکره نماید. بعد از اینکه جریان صلح ازسوی دولت با طالبان مطرح گردید و چند دور گفتگو ها به صورت محرمانه انجام یافت؛ بعد از کش قوس های فراوان، مذاکره میان دولت افغانستان و طالبان شکل رسمی به خود گرفت. قرار بر این بود که یک هیئت از طرف طالبان بارییس شورای صلح افغانستان ملاقات و گفتگو نماید اما متأسفانه طرف مذاکره کننده طالب تروریست از آب درآمد، و رییس شورای صلح را به شهادت رساند. پس از ترور آقای ربانی، رئس جمهور کرزی تصریح کرد که دیگر نمی شود باطالبان به صورت مستقیم وارد مذاکره شد. باید باحامیان اصلی این گروهها گفتگو انجام گیرد. حتی مذاکرات محرمانه امریکایی ها نیز تأثیر چندانی بر پشرفت مذاکرات صلح نداشت. اما سئوال اساسی این است که  چرا پاکستان، قطر و عربستان و… درامور دا خلی افغانستان دخالت می کنند؟ نکته جالب تر اینکه دولت افغانستان در مورد دخالتهای عربستان و قطر سخن نمی گوید و مهر سکوت برلب زده است. به هر حال درمورد طرح صلح و دخالتهای قطر، پاکستان و عربستان چند نکته قابل یاد آوری است.

نکته اول: دولت امریکا که باشعار نابودی طالبان والقاعده افغانستان را اشغال کرده، نتوانسته به وعده هایش جامه عمل بپوشاند. آمریکا در حقیقت در برابر طالبان و القاعده شکست خورده و حال با شعار صلح می خواهد تلخی شکست را کم رنگ جلو ه دهد.

نکته دوم:  اما دخالت کشورهای عربی یقینا با چراغ سبز امریکا است تا ضامن بقای غربی ها بخصوص امریکا در افغانستان باشد. زیرا در صورتی که در افغانستان طالبان وجود نداشته باشد، دیگر امریکایها بهانه ای برای اشغاگری نخواهند داشت.

نکته سوم: باتوجه به عملکرد گذشته و چند ماه اخیر طالبان، به نظر می رسد که این گروه دیگر قابل اعتماد نیست. ترور آقای ربانی و حملات وحشتناک و سنگین چند ماه قبل که همزمان در پنج ولایت کشور از جمله کابل صورت گرفت و همچنین حمله به مقر رهبر حزب وحدت مردم افغانستان، حمله به مناطق هزاره جات باکمک دولت پاکستان درقالب کوچی ها و اخیرا حمله تروریستی به بند قرغه و مسموم ساختن دانش آموزان دختر در  بسیاری از مناطق کشور نشان می دهد که طرح صلحی که ازسوی امریکا مطرح شده است، هیچ مشکلی را از گره کور سیاسی کشورمان، باز نکرده است.




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 21 تیر 1391 توسط عبدالله